Wat ver is, is beter

Ook zo'n zin om duizenden gnoes te zien migreren in de Serengeti woestijn in Tanzania? Of wil je het ook eens meemaken om vele honderden flamingo's op de wieken te zien gaan?

Jaarlijks reizen duizenden mensen naar verre buitenlanden om in beroemde natuurgebieden bijzondere dieren en natuurverschijnselen te bewonderen.

Ik ga jaarlijks naar de Zeeuwse delta of naar noord Groningen om bij de dagenraad te genieten van duizenden ganzen die van hun nachtelijke waterslaapplaatsen migreren naar de graslanden om te gaan eten.

Als ik samen met andere vogelliefhebbers reis, kost zo'n dagje niet veel en misschien geniet ik net zo veel als de mensen die naar Zuid Afrika gaan om een kudde olifanten te bewonderen. 
Natuurlijk gun ik het ze van harte en misschien wil ik die olifanten ook nog wel eens zien, daar gaat het niet om.

Waar gaat het dan wel om? Dat onze wilde natuur onderschat wordt. Dat de wilde natuur er mag zijn, zolang we er zelf maar geen last van hebben.

Neem de duizenden ganzen die wij met onze zeer eiwitrijke, kort geschoren graslanden het hele jaar door uitnodigen voor voedzame ‘tafeltje-dekje’ maaltijden. Hierdoor trekken steeds meer ganzen in het voorjaar niet meer naar het noorden, maar blijven in ons land broeden.
“Er zijn te veel ganzen die schade aan de graslanden veroorzaken. We moeten ons er van bevrijden, weg er mee, neer schieten, vergassen!”, hoor je dan alom.
En wel moord en brand schreeuwen als in Afrika olifanten worden neergeschoten omdat de vele olifanten daar de landbouwgronden vertrappen.


Ik snap ze niet die Hollanders.

Een paar zeldzame vogels die willen we wel. Help de kemphaan overleven in ons land. Maar o, wee, als er straks 400.000 kemphanen zijn, dan is dat overlast, weg er mee.

Heb je het wel eens gedaan, in de winter bij het krieken van de dag op stap? De koele ochtendlucht voelen, het gele licht van het ochtendgloren bewonderen en blij worden als de zon voorzichtig te voorschijn kruipt? Heb je de stilte ervaren van de vroege ochtend en de eerste vogels horen zingen? Dat is nog maar het voorspel! Heb je wel eens op een klein weggetje in de Zeeuwse delta gestaan en geluisterd naar de ganzen die met elkaar babbelen? Dan zie je dat er onrust ontstaat, ze gaan wat meer bewegen, het gegak neemt toe, je voelt de spanning toenemen. Her en der gaan een paar vogels op de wieken en dan na een kwartiertje gaat in een keer de hele meute de lucht in, laag over je heen vliegend. Je hoort het zwiepen van de vleugels, het gakken, de lage zon verlicht de lichte onderbuiken en je ziet ze wegvliegen  over het weidse land. Wat een schitterend verschijnsel! Sensationeel.